برخی از مهمترین آثار ایرانی در موزه لوور
1. سنگ یادبود اونتاش ناپیریشا
2. زن و کنیز عیلامی
3. بز عیلامی با سنگ دم ماهی
4. مجسمه ناپیریشا: مجسمه ناپیریشا یکی از آثار به جا مانده از تمدن عیلامی است. ملکه ناپیریشا همسر اونتاش ناپیریشا، پادشاه عیلامی است که در شوش پیدا شده است.
5. بازی تختهای 58 خانهای: بازی تختهای 58 خانهای، اثری باستانی مربوط به عصر آهن است که در تپه سیلک کاشان توسط رومن گیرشمن در سال 1937 کشف شد.
6. مجسمه فاخته لاجورد: مجسمه فاخته لاجورد، اثری باستانی از دوره عیلامی است.
۷. نقش برجسته آجری شیر از کاخ آپادانای شوش
۸. تابلوی مراسم نیایش راهبههای خورشید: فلزکاری نیایش راهبههای خورشید یا تابلوی مراسم نیایش راهبههای خورشید یکی از اشیاء کشف شده از دوره ایلامی میانه است و قدمت آن به قرن ۱۲ پیش از میلاد میرسد.
۹. کتیبه داریوش بزرگ در کاخ آپادانای شوش: کتیبه داریوش بزرگ در کاخ آپادانای شوش یکی از الواح ارزشمندی است که متعلق به دوران هخامنشیان است. این لوح در یکی از دروازههای کاخ آپادانای شوش کشف شده است.
۱۰. کتیبه صدفی اکدی: کتیبه صدفی اکدی یکی از اشیاء باستانی است که متعلق به دوران اکدیان است.
دیگر آثار ایرانی در موزه لوور
در بخش ایرانی موزه لوور، میتوانید شمشیرهای ساخته شده از طلا و نقره مربوط به دوران دیلمیان و ساسانیان، ظروف غذاخوری ساسانیان، هزاران قطعه ظروف آشپزخانه از طلا، نقره و برنز، لوازم کشاورزی، صنعتی، قالیبافی، پول رایج، مهرها، ظروف شراب، گردنبندها و سایر آثار عتیقه و کوچک و بزرگ از دورههای هخامنشی، اشکانی، ساسانی و حتی قبل از آن را ببینید.
بسیاری از آثار ایرانی موجود در موزه لوور به صدها سال قبل از میلاد مسیح برمیگردد. کتیبهها، سنگنوشتهها، وسایل آرایشی، شمعدانها، قلمدانها، ظروف میوه، اجاقهای پخت نان به همراه مجسمههای ملکههای حکومتهای باستانی ایران، خطوط میخی و رایج قبل از آن که بر روی سطوح سنگی حک شدهاند، در موزه لوور دیده میشوند. قطعاتی از شهر کاشان نیز در میان آثار ایرانی موزه لوور دیده میشود.
سفالها، فرشها و قالیچههای کاشان در قاب شیشهای در وسط یکی از سالنها به نمایش گذاشته شدهاند. نکته مهم دیگر در هنگام مشاهده اشیاء تاریخی و فرهنگی و آثار ایرانی در موزه لوور، نحوه نگهداری این آثار در این موزه بزرگ است. اگرچه بسیاری از آثار بزرگ فرهنگی و تاریخی کشورمان در بزرگترین موزهها به نمایش گذاشته شدهاند، اما این امر نشان دهنده اهمیت این آثار در سرزمین خودشان است؛ زیرا هر اثری با محیط خود تعریف میشود و هویت هر اثر در محیط سرزمینی خود، ارزش واقعی خود را دارد و این موضوع برای همه متخصصان این حوزه در سراسر جهان تعریف شده است. بنابراین، وظیفه هر ایرانی و همه مسئولان کشورمان است که بیش از پیش قدر این آثار را بدانند و در احترام به آنها بسیار کوشا باشند.
نگاهی به تاریخ غارت فرانسه در ایران
گفته میشود که در اواسط قرن نوزدهم، دو محقق فرانسوی به نامهای پاسکال کوست (معمار) و اوژن فلاندن (نقاش) از طرف آکادمی هنرهای زیبای فرانسه به همراه سفیر وقت فرانسه، ادوارد ساسی، برای مطالعه آثار باستانی و هنری به ایران سفر کردند. آنها در طول اقامت دو ساله خود، آثار باستانی را در مناطق کنگاور، همدان، فیروزآباد، فسا، طاق تیسفون، نقش رستم، پاسارگاد و تخت جمشید کشف کردند و آنها را آشکارا یا پنهانی به فرانسه منتقل کردند و سپس نتایج مطالعات و تحقیقات خود را به صورت گزارش و عکس در سفرنامههای خود ثبت کردند. پس از آنها، کاوشها و حفاریهایی در منطقه باستانی شوش توسط یک انگلیسی به نام ویلیام کنت لوفتوس انجام شد. طبق روایتی، او از اولین کسانی بود که اطلاعات دقیقی در مورد شوش، به ویژه تالار آپادانا، به دست آورد. اما کاوشهای او در نزدیکی مقبره حضرت دانیال نبی (ع) به دلیل تخریب اموال با خشم عمومی مواجه شد و ناتمام ماند. بیست سال بعد (در سال ۱۸۸۱)، یک زوج فرانسوی به نام مارسل و ژان دیولافوا تحقیقات لوفتوس انگلیسی را ادامه دادند. مارسل به عنوان مهندس راه در الجزایر کار میکرد و در طول سفرهای متعدد خود، با هنر و آثار باستانی شرق آشنا شد. در سال ۱۸۸۱ میلادی، از طرف وزارت علوم فرانسه، مأمور انجام مطالعهای در مورد هنر و تاریخ ساسانیان شد و به همراه همسرش که مسئول عکاسی و ثبت وقایع بود، تحقیقات خود را در ارمنستان آغاز کرد و سپس از تبریز و میانه گذشت و به تهران آمد و مورد استقبال دکتر تولوزان، پزشک دربار ناصرالدین شاه، قرار گرفت.