روستای شالان بخشی از بخش کرند، شهرستان اسلام آباد غرب، استان کرمانشاه است. این روستا از شمال و شمال شرقی با ارتفاعات دالاهو، از جنوب شرقی با ارتفاعات بنه ریز و از جنوب با ارتفاعات زنگعلیان هممرز است. آب و هوای آن در بهار و تابستان نسبتاً خنک و در پاییز و زمستان سرد و برفی است. ارتفاع روستای شالان از سطح دریا ۱۰۷۰ متر است و رودخانه الوند از جنوب روستا میگذرد. در دو طرف رودخانه الوند که از جنوب روستا جاری است، تفرجگاههایی با مناظر زیبا وجود دارد که در آنها گیاهان دارویی متنوع، مراتع و گلهای وحشی رنگارنگ میرویند. این رودخانه و حاشیههای آن به زیستگاه پرندگان و جانوران آبزی تبدیل شده است. جنگلهای انبوه و گسترده گردو، انار و انجیر کوهی در روستای شالان از جمله تفرجگاههای زیبا و منحصر به فرد این روستا هستند که مورد توجه مردم استان کرمانشاه قرار دارند. در کنار مزارع روستا، ارتفاعات صخرهای دالاهو قرار دارد که بلندترین قله آن ۲۲۵۰ متر ارتفاع دارد. این ارتفاعات پوشیده از جنگلهای انبوه و مراتع سرسبز و خرم است. این ارتفاعات در بیشتر ایام سال پوشیده از برف است.
مناظر طبیعی و پوشش جنگلی ارتفاعات دالاهو با چشماندازهای زیبا و منحصر به فرد خود، یکی از جاذبههای طبیعی روستای شالان است. در ۴ کیلومتری روستای شالان، آبشاری زیبا و خرابههای کاخ یزدگرد قرار دارد که قدمت آن به دوران ساسانیان میرسد. این بنای تاریخی مهم در یکی از بلندترین ارتفاعات واقع شده و توسط حصاری با برجهای نیمدایرهای احاطه شده است. این برجها در فاصله شش تا شانزده متری از یکدیگر قرار دارند.
وجود بناها و اماکن مقدسی مانند مسجد عبدالله بن عمر، بابا یگر، مقبره بودجانه، مقبره بابا شیخ، مقبره شیخ بایزی و مقبره بابا فقی، نشان از قدمت و پیشینه تاریخی این روستا دارد. قدمت این روستا به احتمال زیاد به دوره ساسانیان برمیگردد، اما بسیاری از مقبرههای این روستا در دوران صفویه به دستور شاه عباس ساخته شده و در دوران قاجار بازسازی شدهاند.
مردم روستای شالان به زبان کردی با گویش کلهر صحبت میکنند، مسلمان و پیرو مذهب تسنن هستند. دامداری، کشاورزی، زنبورداری، جنگلداری و باغداری از مهمترین فعالیتهای اقتصادی مردم این روستا است. تولید لبنیات مانند کره محلی، کشک، روغن حیوانی و عسل در این روستا رایج است. انجیر، گردو، انار و هلو از محصولات اصلی درختان باغات شالان محسوب میشوند. گندم و جو نیز در این روستا کشت میشود. صنایع دستی نیز در روستای شالان رواج دارد و گروهی از مردم، به ویژه زنان، به تولید آن مشغول هستند. روستای کوهپایهای شالان دارای بافت مسکونی متراکمی است. معماری خانههای روستاییان به معیشت و نوع فعالیت آنها بستگی دارد. فضاهای خانهها شامل اتاقهای نشیمن و غذاخوری، حمام، انبار و تنور است. سقف خانهها مسطح و پوشیده از تیرهای چوبی و اندود کاهگل یا قیر است و اغلب دارای ایوان میباشند.
مصالح به کار رفته در خانههای قدیمی شامل سنگ، آجر، گچ، چوب، خشت و گل است. با این حال، خانههای جدید با سیمان، آهن، آجر و گچ ساخته شدهاند. شرایط اقلیمی مطلوب، مکانهای طبیعی و تفریحی بسیار زیبایی را در اطراف روستا ایجاد کرده است. درختان بسیار بلند و گیاهان مرتعی سرسبز، چشمهها و سرچشمه رودخانههای کوچک در کوههای اطراف روستا، مناطق تفریحی و طبیعی بینظیری را ایجاد کردهاند.
در 9 کیلومتری روستا، بنای سنگی مستطیل شکلی با ابعاد 70.7 در 86.4 متر قرار دارد که به طاق گرا معروف است. این بنای سنگی، فضایی ایوان مانند است که دیوارهای داخلی آن از قلوه سنگ و ملات گچ ساخته شده است. ارتفاع بنا از سطح زمین 11.7 متر، عرض دهانه طاق 10.4 متر و عمق بنا 10.3 متر است. دیوارهای داخلی بنا با اشکال هندسی طراحی و اجرا شدهاند. در 5 کیلومتری روستای شالان، مقبره بودجانه قرار دارد که به دوره سلجوقی نسبت داده میشود. گفته میشود این آرامگاه متعلق به سماک بن خوشاه از قبیله اوس و از نزدیکان سعد بن عباده است که در جنگهای بدر و احد از یاران پیامبر (ص) بوده است. زیارتگاه بابا یاگادر در ۱۰ کیلومتری روستای شالان، در دامنه کوه دالاهو واقع شده است. گنبدی مخروطی شکل بر روی این بنای کوچک مربع شکل قرار دارد و قسمتهای داخلی و خارجی آن با ملات گچ پوشانده شده است. این آرامگاه جایگاه بسیار والایی در بین صالحان دارد.