ریزش موی آناژن نوع دیگری از ریزش مو است که در زنان و مردان به طور یکسان شایع است. برخلاف ریزش موی آندروژنیک، این نوع ریزش مو ژنتیکی نیست و اغلب در اثر شیمی درمانی و پرتودرمانی ایجاد میشود. البته عفونتهایی مانند عفونتهای قارچی و بیماریهای خودایمنی نیز میتوانند از علل ریزش موی آناژن باشند.
در این نوع، ریزش مو با سرعت بالا و به مقدار زیاد رخ میدهد و مو در مرحله رشد (فاز آناژن) از چرخه زندگی خود از دست میرود. نکته مهم دیگر در مورد ریزش موی آناژن این است که ریزش مو در این نوع محدود به پوست سر نیست، بلکه میتواند باعث ریزش ابرو و حتی مژه نیز شود. خوشبختانه، با وجود شدت ریزش مو در نوع آناژن، موها پس از مدتی رشد طبیعی خود را از سر میگیرند، اما برای تسریع این امر و افزایش کیفیت رشد آنها، حتماً باید از یک پزشک متخصص ریزش مو کمک بگیرید.
تشخیص ریزش موی آناژن
همانطور که گفتیم، شیمی درمانی علت اصلی ریزش موی آناژن است. پس از شروع شیمی درمانی، اولین علائم ریزش مو طی چند روز تا چند هفته ظاهر میشود که یکی از آنها ایجاد شکستگی در ساقه مو است. البته شدت ریزش مو در بین بیماران متفاوت است، اما ریزش کل مو طی دو تا سه ماه دور از ذهن نیست.
درمان ریزش موی آناژن
از آنجایی که ریزش مو از عوارض اجتنابناپذیر شیمی درمانی است، پیشگیری از این نوع ریزش مو امکانپذیر نیست. درمان ریزش موی آناژن نیز معمولاً به صورت کوتاه کردن مدت زمان و درمان طاسی با تسریع رشد مجدد مو انجام میشود. مطالعات نشان داده است که استفاده از ماینوکسیدیل گاهی اوقات میتواند این دوره را تا 50 روز کاهش دهد. البته استفاده از برخی مواد در طول شیمی درمانی نیز میتواند تا حدودی از شدت این بیماری بکاهد. خنک کردن پوست سر همزمان با فرآیند شیمی درمانی، راهکار دیگری است که میتواند تا حدودی تأثیر مثبتی در کنترل این بیماری داشته باشد.