از زاهدان، رسالت سریال «بدر» چه بود؟ بدر با تمام تولیدات سینمایی و تلویزیونی در این چهار دهه درباره سیستان و بلوچستان تفاوت اساسی دارد و این مهمترین ویژگی آن است. بدر تلاشی است برای گشودن دریچهای نو به سیستان و بلوچستان؛ دریچهای که نه با غبار محرومیت، بلکه با نور ایمان، اصالت و مهماننوازی میدرخشد؛ البته خالی از اشکال هم نیست.
بدر تلاش دارد تصویر ذهنی مخاطبان از مردم عزیز استان را تغییر دهد، تصویری که در طول سالهای گذشته از طریق آثار سینمایی، خشونت، ناامنی، قاچاق و محرومیت را به ذهن مخاطبان خارج از استان منتقل کرده است.
بدر شاید یاغی باشد، شاید در جای خود درست نباشد، شاید ایرادات جدی داشته باشد، اما تصویرساز است؛ بدر خطشکنی است که زخمهای گذشته را انکار نمیکند، بلکه میخواهد چهره دیگری از این سرزمین را در حافظه ملی ماندگار کند. تصویری که سالهاست همه ما را رنج میدهد. سیستانی و بلوچ عزیز، محروم نیست، قاچاقچی نیست، عامل ناامنی نیست. بلکه مهماننواز است. خانوادهدوست است. مؤمن است. صبور است. رنج کشیده، اما پیروز است. ناامید نیست، حتی اگر اشتباه کند.
بدار به ما یادآوری میکند که روایت سیستان و بلوچستان نه در قاچاق و ناامنی، بلکه در آیینهای عروسی، سفرههای ساده و احترام به ریش سفیدان معنا پیدا میکند. اگرچه گویش در بدار هنوز غریب است، اما روحیه پرداختن به زبان و فرهنگ بومی، شجاعت ارزشمندی است که باید در آثار آینده پختهتر شود.
باید توجه داشته باشیم که با سریالی که برای یک شبکه استانی تولید شده است، سروکار نداریم و بدون شک نمیتوانیم و نباید صد در صد از گویش بومی استفاده کنیم. بدار فرزند سیستان و بلوچستان است و در کنار هموطنان بلوچ خود بر مشکلات غلبه میکند. او بر مشکلات غلبه میکند، گاه و بیگاه عصبانی میشود و گاهی پرخاشگر میشود. سنتها و آداب و رسوم در جامعه بدار قوی است. بوسیدن چادر مادر احترام است. سفره و جمع شدن خانواده دور آن، سنت خوبی است. خانواده بادر گرم است. مثل همه سیستانیها و بلوچستانیها. خانواده بادر نجیب و متدین هستند. مراسم عروسی سیستانیها با حنا، سرهای تراشیده، پواردداری و البته یاد شهیدان تاسوکی و شهید میرحسینی در یک اثر هنری و نمایشی ملی جذاب خواهد بود.
قدردان بادر باشیم، حتی اگر از آن انتقاد کنیم. فراموش نکنید که «ملکآباد» و «مهگنج»، دو سریال دیگر از این استان، نیز در ماههای آینده پخش خواهند شد که آغاز مسیری طولانی برای تغییر تصویر و برداشت ملی از سرزمین نخل و آفتاب است.