صامت بروجردی شاعر نامدار کشورمان است که در قرن سیزدهم اشعار مذهبی و مدحی سروده است. امروزه آرامگاه این شاعر در پارکی به همین نام در استان لرستان قرار دارد. با کجارو همراه شوید و با این شاعر مدیحهسرا و آرامگاهش آشنا شوید.
من با موی پریشان آشنایم، بیگانه را از راز دل آگاه مکن
دل به خال گوشه ابروی تو راضی است، مرغ من دیگر آب و دانه نمیخواهد
اشک چشمم به تنم رونق داده است، تو که گفتی سیل خانه را ویران میکند
آن که رسم شعلهافروزی را نشان داد، شمع را نشان داد، پروانه را روش سوختن کامل آموخت
دلم را از دست دادهام، محراب دو ابرویم، پس از این با کعبه و بتخانه کاری ندارم
محمدباقر صامت، معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت، از شاعران و مداحان مذهبی قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است که در سال ۱۲۶۳ در شهر بروجرد متولد شد. پدرش «پنجشنبه» نام داشت. او تحصیلات خود را به شیوه سنتی در مدارس این شهر گذراند. سپس با علاقه و استعداد شعری که داشت، وارد این عرصه شد. او هنر شاعری را از میرزا عبدالمجید نوایی آموخت. صامت با فروش سقط جنین در بازار حاج سهرابی بروجرد امرار معاش میکرد و در کنار آن به کارهای هنری نیز میپرداخت.
وی در روز پنجشنبه، شانزدهم محرم ۱۳۳۳ هجری قمری در بروجرد درگذشت و در گورستانی قدیمی در محله صوفیان که امروزه به پارک صامتیه معروف است، واقع در خیابان بهار بروجرد، به خاک سپرده شد.