سیستمهای AEB به سه دسته کلی تقسیم میشوند که هر کدام کاربردهای خاص خود را دارند. نوع اول برای سرعتهای پایین طراحی شده و برای استفاده در مناطق شهری و ترافیک سنگین مناسب است. این نوع AEB میتواند برخوردهای جزئی را کاهش دهد یا به طور کلی از آنها جلوگیری کند. نوع دوم برای سرعتهای بالا طراحی شده و در بزرگراهها و جادههای برون شهری استفاده میشود. این سیستم هنگام مواجهه با تغییرات ناگهانی سرعت یا موانع غیرمنتظره واکنش نشان میدهد. نوع سوم به طور خاص برای تشخیص عابران پیاده و دوچرخهسواران طراحی شده است. این نوع AEB از الگوریتمهای پیچیده و دوربینهای پیشرفته برای تشخیص حرکات انسان استفاده میکند و یکی از پیشرفتهترین فناوریهای ایمنی است.
ترمز بدون فشار پدال
عملکرد سیستم AEB به حسگرهای رادار، چندین دوربین و یک واحد کنترل الکترونیکی بستگی دارد. حسگرهای رادار که در سپر جلو، زیر پلاک، پشت لوگوی شرکت قرار دارند! در خودرو نصب میشوند، فاصله و سرعت نسبی موانع را با دقت بسیار بالا اندازهگیری میکنند. این حسگرها میتوانند امواج رادار ارسال کرده و بازتابهای آنها را برای محاسبه فاصله دریافت کنند. همزمان، دوربینهای جلو که معمولاً نزدیک شیشه جلو یا پشت آینه عقب نصب میشوند، تصاویر محیط اطراف را ضبط کرده و از فناوری پردازش تصویر برای تشخیص نوع مانع استفاده میکنند. واحد کنترل مرکزی (ECU) این دادهها را تجزیه و تحلیل کرده و بر اساس الگوریتمهای از پیش تعریف شده، خطر برخورد را ارزیابی میکند. اگر احتمال برخورد تأیید شود و راننده واکنشی نشان ندهد، ECU یک فرمان ترمز قدرتمند به سیستم ترمز الکترونیکی ارسال میکند. اجزای این سیستم معمولاً با کروز کنترل تطبیقی به اشتراک گذاشته میشوند.
نسلهای جدید AEB از فناوریهایی مانند LiDAR، هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی استفاده میکنند. این فناوریها امکان تشخیص موانع پیچیدهتر، پیشبینی رفتار سایر رانندگان یا عابران پیاده و عملکرد دقیقتر در شرایط آب و هوایی دشوار مانند باران شدید یا مه را فراهم میکنند. این سیستمها همچنین قادر به عملکرد در شب و سرعتهای بسیار بالا هستند. علاوه بر این، نسل جدید AEB میتواند خودروهای پارک شده، حیوانات و حتی موانع کوچک متحرک را به طور دقیق تشخیص داده و از تصادفات جلوگیری کند. این پیشرفتها AEB را به یکی از استانداردهای ایمنی در خودروهای مدرن تبدیل کرده و نقش مهمی در کاهش تصادفات جادهای ایفا میکند.
AEB به یکی از استانداردهای ایمنی در خودروهای مدرن تبدیل شده است و نقش مهمی در کاهش تصادفات جادهای دارد. مقررات AEB
مقررات ترمز اضطراری خودکار
کشورهای مختلف و مؤسسات ایمنی مانند Euro NCAP قوانین و استانداردهای خاصی را برای سیستم AEB تعیین کردهاند. از سال ۲۰۲۰، این سیستم برای خودروهایی که به دنبال رتبه ایمنی بالا در Euro NCAP هستند، اجباری شده است. همچنین، در اتحادیه اروپا، از سال ۲۰۲۲، تمام خودروهای جدید ملزم به تجهیز به AEB هستند.
در ایالات متحده، اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراهها (NHTSA) با همکاری مؤسسات خودروسازی، طرحی را برای توسعه و استفاده گستردهتر از سیستم ترمز اضطراری خودکار ارائه کرده است. از سال ۲۰۲۵، اکثر خودروهای جدید در ایالات متحده باید به این فناوری مجهز شوند. این تصمیم بخشی از تلاشهای دولت برای کاهش تلفات جادهای و افزایش ایمنی رانندگی است.
علاوه بر این، سازمانهای بینالمللی و برخی کشورهای دیگر، مانند ژاپن و استرالیا، نیز در حال بررسی اجباری کردن AEB در خودروهای جدید هستند. با توجه به تأثیرات مثبت این فناوری بر کاهش تصادفات، انتظار میرود که این سیستم در آینده نزدیک در بسیاری از کشورهای جهان به یک استاندارد اجباری تبدیل شود.
مزایا و معایب ترمز اضطراری خودکار
مزایای ترمز اضطراری خودکار
سیستمهای ترمز اضطراری خودکار (AEB) تأثیر زیادی در کاهش تصادفات و افزایش ایمنی جادهها داشتهاند. این فناوری میتواند با جلوگیری از برخورد یا کاهش شدت آنها، جان انسانها را نجات دهد. طبق آمار IIHS، استفاده از این سیستم در خودروها، تصادفات از عقب را تا 50 درصد کاهش داده است. علاوه بر این، AEB هزینههای تعمیر و مطالبات بیمه را کاهش میدهد و ایمنی عابران پیاده و دوچرخهسواران را افزایش میدهد.
با این حال، این فناوری محدودیتهایی نیز دارد. معایب آن شامل هزینههای بالای نصب و نگهداری، دقت کمتر در شرایط نامساعد جوی و وابستگی زیاد به حسگرها و دوربینهایی است که در صورت آسیب دیدن ممکن است عملکرد سیستم را مختل کنند.