چرا دستور توقف تولید XU7 صادر نمیشود؟
XU7 نامی آشنا در میان اهالی صنعت خودرو است که از بین نمیرود و فقط از خودرویی به خودروی دیگر منتقل میشود و گاهی اوقات دستخوش ارتقا میشود. اما آیا زمان خداحافظی با این موتور فرا نرسیده است؟ یا دقیقاً چه زمانی قرار است دیگر شاهد حضور این موتور در خطوط تولید کشور نباشیم؟
اگر به خیابانها نگاه کنیم، به وضوح میبینیم که تنوع در صنعت خودروسازی ایران جایی ندارد، یا حداقل هرگز نداشته است. اولین نشانه این موضوع رنگ و طراحی خودروها است، اما اگر کاپوت این خودروها را بالا بزنید، متوجه اوج وضعیت خواهید شد. موتورهای متعددی در ایران وجود داشتهاند و دارند که انگار همیشه وجود دارند و خودروسازان را نجات خواهند داد. ابتدا موتور پیکان، سپس پراید، سپس پژو ۴۰۵ و در نهایت موتور ۲۰۶ تیپ ۵ یا TU5. حال سوال این است که چرا این وضعیت تغییر نمیکند؟
تاریخچه و مشخصات فنی
موتور XU7 اولین بار در سال ۱۹۹۳ روی پژو ۳۰۶ نصب شد، اما به مرور زمان، این موتور روی سایر محصولات گروه پژو-سیتروئن نیز نصب شد. این موتور در سال ۱۳۸۱ به عنوان موتور اصلی پژو ۴۰۵ در ایران معرفی شد و سپس روی سایر محصولات ایران خودرو مانند پژو پارس و سمند نصب شد.
حجم این موتور بنزینی ۴ سیلندر ۱۷۶۱ سیسی است و همه مدلهای آن از ابتدا انژکتوری بودند. این موتور قادر به تولید ۱۰۰ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه و ۱۵۳ نیوتن متر گشتاور در ۳۰۰۰ دور در دقیقه است، اما آنچه برای دنیای امروز ترسناک است، مصرف سوخت ترکیبی ۹ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر این خودرو برای تولید چنین قدرتی است.
یک موتور برای همه، همه برای یک موتور
با نگاهی به این مشخصات، میبینیم که با فناوری ۳۲ سال پیش سروکار داریم. اگرچه ایران خودرو در طول سه دهه گذشته بارها ساختار این موتور را اصلاح کرده و اجزای آن را تغییر داده یا حتی چیزی به آن اضافه یا از آن حذف کرده است، اما این حذف و اضافهها در نهایت نتوانست سازمان استاندارد را برای همیشه متقاعد کند و نتیجه این شد که بزرگترین خودروساز خاورمیانه تمام تلاش خود را کرد و موتوری به اصطلاح جدید و البته به شدت عجیب به نام XU7p را روانه بازار کرد.
این موتور در ابتدا برای ادامه تولید پژو پارس در خط تولید ساخته شد، اما سپس این شرکت تصمیم گرفت از این موتور برای ارزانتر کردن سورن پلاس استفاده کند و موتور مدرنتر سورن پلاس خود، یعنی EF7، را کنار بگذارد.
در همین حال، وانت آریسان ایران خودرو که واقعاً مایه ننگ بود و به راحتی میشد نارضایتیهای مختلف را از سوی همه دارندگان آن در خیابان دید، قرار بود دستخوش یک تغییر اساسی شود. یکی از تغییرات اصلی، جایگزینی موتور پیکان پارینه سنگی بود و ایران خودرو از این فرصت استفاده کرد و نتوانست موتوری ارزانتر از XUP برای آریسان ۲ پیدا کند تا روی این خودرو قرار دهد. در نتیجه، تا زمان انجام تعهدات ایران خودرو در قبال خودروی پژو پارس، این موتور روی سه محصول این شرکت نصب شد، اما در نهایت، یک ماه پیش، مدیریت جدید ایران خودرو از توقف تولید سورن پلاس تا پایان امسال خبر داد، به این معنی که موتور XUP فقط روی وانت آریسان ۲ استفاده خواهد شد.
مزایا و معایب XU7 و XUP
این موتور سالها وظیفه به حرکت درآوردن بسیاری از خودروها در ایران را بر عهده داشت و در واقع در مقایسه با اکثر موتورهای زمان خود، موتوری بهروز و حتی کماستهلاک محسوب میشد، اما با گذشت زمان، مسائلی مانند ضعف واشر سرسیلندر، مصرف سوخت بالا، صدای زیاد موتور و لرزش در حالت سکون و همچنین راندمان عموماً پایین، باعث شد که رقابتپذیری خود را از دست بدهد.
XUP که به عنوان مدل ارتقا یافته XU7 طراحی و عرضه شد، به هیچ وجه نتوانست توجه عموم را جلب کند، زیرا خریداران خودروهایی با موتور XU7 به دنبال خودرویی ارزان قیمت با فناوری ساده بودند، اما این موتور به دلیل اینکه پایه بسیار قدیمی داشت، برای به روز شدن از پیچیدگیهای زیادی بهره برده بود و همین امر باعث افزایش هزینههای نگهداری و بروز خرابیهای جدید در این موتور شده بود.